Ik schrijf ...
...sinds enkele jaren verhalen. Verzonnen verhalen. Fictie dus, en daarmee gaat een wens in vervulling.
'Het is erg leuk om steeds meer lezers te kunnen bereiken, en vooral om hun enthousiaste reacties te krijgen'.
Eerste boek
Het verhaal 'De Hoofdprijs' werd mijn eerste boek. Alles eromheen was voor mij nieuw en het voor de eerste keer door mijn eigen boek bladeren voelde goed. Daarna verschenen 'Zwarte Mamba' en 'Prooi'. Er is tegenwoordig steeds een verhaal 'in de pen'. Sommige verhalen komen niet af of ze staan even op pauze. Maar de verhalen die ik als écht af beschouw geef ik meestal uit. Mensen uit mijn omgeving vragen me steeds vaker 'wanneer komt je volgende boek uit?' Dat doet me goed. Het tweede doel van boeken uitgeven is dat ze verkocht worden. Doel 1 is dat ze gelezen worden. Als vierde verscheen 'Dames en heren: Mattia Bergman!', de vijfde was 'Zonnige dagen'. Het vijfde boek is 'Mooie tranen' geschreven onder de pseudoniem Schimmert van Wijngaarden. (een absurdistische roman). Het nieuwste boek heeft de titel Oleg .
Waarom?
Het schrijven was iets wat me al heel lang aantrok. Door te weinig tijd daarvoor vrij te kunnen maken kwam het er niet echt van om iets met de schrijversambitie te doen. Met een eigen zaak en gezin heb je een druk leven, althans ik dan en ja dat was een excuus om me niet met het schrijven van verhalen bezig te houden. Maar nu ik weet hoeveel voldoening het geeft, heb ik daar wel spijt van.
Nu ik wél schrijf besteed ik daar periodiek minstens een hele dag per week aan. Ik vind het belangrijk om tijd vrij te maken voor iets wat ik heel erg leuk vind. (Naast wielrennen, wat een andere passie van me is.)
Lees eens wat van mij!
Het is lastig je verhalen aan de man te brengen maar ze zijn stuk voor stuk de moeite waard! Bestel eens wat, zou ik willen zeggen.
Stijl
Ik schrijf verhalen. Soms kolderiek, soms serieus, en soms absurd, maar meestal wel met een humoristische ondertoon. Mijn onder pseudoniem geschreven verhaal Mooie Tranen is een vreemde eend in mijn bijt, en heeft een absurdistisch karakter. Dit schrijft heerlijk en ik lach tijdens het schrijven om mijn eigen verzinsels. 'Waar haal je het vandaan?' zeg ik daarbij weleens hardop tegen mezelf.
Oleg, mijn nieuwste boek is naar mijn idee het meest volwassen verhaal. Schrijven is meters maken, en ik hoop natuurlijk dat de lezers van Oleg het massaal zullen beamen.
Oleg
Dierenarts Edward Koster is goed in zijn vak. Hij vertrouwt op zijn kennis, zijn vaste hand en zijn vermogen om mensen en dieren feilloos in te schatten.
Maar de laatste tijd is er iets veranderd. Edward slaapt slecht, zijn gedachten dwalen af en zijn grip op de werkelijkheid begint langzaam te verschuiven.
Wanneer een ouder echtpaar met hun doodshoofdaapje Oleg zijn praktijk binnenkomt, gebeurt er iets wat Edward zelf niet volledig kan verklaren.
Niet veel later zijn Harm en Bettina Dietvorst spoorloos verdwenen. Ook Oleg is weg.
Rechercheur Bullo van der Laan begint een onderzoek. Er zijn nauwelijks aanknopingspunten, maar kleine details blijven knagen. Een achtergelaten auto. Een sleutelbos. Een dierenarts die beweert het echtpaar nooit te hebben ontmoet.
Terwijl Van der Laan langzaam dichter bij de waarheid komt, probeert Edward vooral zichzelf te overtuigen dat er voor alles een logische verklaring bestaat.
Maar wat als je je eigen herinneringen niet meer kunt vertrouwen?
Fragment uit Oleg:
‘Van wie is dat aapje?’ vroeg Barbara de volgende dag, toen ze Oleg in een kooitje zag zitten.
‘Eigenlijk van niemand. Het beestje heet Rikkie en er is gisteren afstand van hem gedaan. Agressie — zoals je dat vaak ziet bij primaten die als huisdier zijn gehouden. Het kan ineens omslaan, en dat is hier ook gebeurd. Ik breng hem vanmiddag naar de apenopvang in Almere. Ik heb al doorgegeven dat ik langskom.’
Terwijl hij het zei, legde hij in gedachten de link naar zijn eigen primatengedrag.
Barbara werd zichtbaar vrolijk van de aanwezigheid van Oleg, maar voelde tegelijk de pijn van het dier. ‘Rikkie…ach, het ziet er zo lief uit… maar ja, dat is vaak ook de valkuil, nietwaar? Dat lieve uiterlijk?’
‘Inderdaad. Mensen beseffen vaak veel te laat dat dit geen huisdieren zijn.’
Verkoop / promotie
Wil je mijn boeken verkopen of promoten in jouw boekenwinkel? Neem dan contact met me op. Vul het contactfomulier in.